DVOGLED I VESLO

Maj 2009  Posmatram dvogledom udaljeni dalekovod, jedva se vidi, ali, po držanju i proporcijama, prepoznajem siluetu globalno ugroženog stepskog sokola. Ilustracija   Szabolcs Kokay Mart 2007  Blago martovsko sunce, grane hrastova su još gole, trava niska, a seoba ptica u punom jeku. Marko i ja milimo duž livade, utabanim tragovima točkova. Tragovi su duboko usečeni u zemlju te, iako je proleće sušno, nailazimo na baru. Dok pokušava da se provuče vozeći grebenima između vodom ispunjenih useka, Marko me uverava da na njegovoj škodi piše '4WD'... i, po najsuvljem mogućem danu, eto nas zaglibljenih u blato! Nagrada za maltretiranje stiže u vidu orla kliktaša koji nedaleko od nas nezainteresovano šestari na uzlaznim vazdušnim strujama, dva jelenka u oštrom duelu na grani lužnjaka, srne koja nam preseče put... Šta mi tu uopšte tražimo? Predstavljali smo deo tima ornitologa koji je istraživao našu populaciju stepskog sokola, a Srbiju nastanjuje značajnih 13% ukupne evrpske popu...

Photos & translation © Ksenija Putilin A few cars move through the first cold of November over yellow grasslands (and it was only a day ago that I had had coffee in the warmth of an Indian summer sun), mottled with wooded hills of planted conifers. The Lada Niva heading the convoy stops, followed by all of the vehicles behind it, and twenty-odd ornithologists from the area between the Macedonia and Slovenia busily search the gloomy sky. These participants of the BirdLife workshop Wings Across the Balkans, have entered Ovche Pole, in the North-East of Macedonia – you have never heard of this place, unless you have relatives there. This is my first time here as well, after at least a decade of legends about it. Ravens over the nearby hill, then a Common Buzzard and … the reason we stopped, the rare Eastern Imperial Eagle soars over the hill ( If I had an eagle's wings, I would rise and fly with them, To our own shores, to our own climes, …) and lands on top of th...

Između dva drveta preleće vuga, jarkožuta ptica crnih krila, brojna, ali teška za videti jer se drži samih vrhova krošnji, pa se obično opaža ovako, u letu. Odnekud čujem otegnuto „trrrrrrr, trrrrrrrr“... Osvrćem se da vidim odakle dolazi i, na prostranoj čistini usred šume, ugledam dve grlice na vrhu omanjeg drveta. Uvek mi j zadovoljstvo da ih vidim, liče na gracioznije rođake gugutki, vitkijeg stasa i raskošnijeg perja... i potom se setim da je to ista ona vrsta čija brojnost ubrzano opada, a koju lovni turisti svake godine desetkuju, dok im naše vlasti u tome podilaze i pozivaju ih na sledeću epizodu letnjeg pokolja. Kada krene lovna sezona, ove ptice se u mnogim krajevima ubrzo neće moći videti. Zato uživam u prizoru, dok traje. Čim sam izašao iz šume, ugledam ogromnog leptira crno-belih krila.... ili pre, pupavca (dole), šarenu i ćubastu pticu sušnih i sunčanih ovorenih područja. Na žicama stoji mala ptica, izgleda... trepteljka... neispruganih bokova... poljska trepteljka i...